وصیتنامه

 

بسم رب الشهداء و الصدیقین

«ولا تحسبن قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»

 

اين وصيتنامه من است اين سند چندين ساله عمر من است .

من غلامحسين تيموري يكي از بندگان مخلص خدا كه بخاطر او و براي رضاي او هجرت كردم هدفم خدمت به اسلام و قرآن و ياري امام خميني بوده و من از كوچكي پشتيبان قاطع روحانيت اصيل بوده‌ام و هم اكنون خونم هم گواهي بر همين است . از شما خانواده گرامي و ملت مسلمان ايران عاجزانه تقاضا دارم كه خميني بت شكن و روحانيت اصيل و اسلام و قرآن را رها نكنيد اگر چنين كنيد همگي به اسارت جنايتكاران شرق و غرب گرفتار خواهيد آمد.

خانواده گراميم بايد بعد از مرگم صبر پيشه كنيد كه خداوند با صابرين است فرزندم محمود بعدا از مرگ من اگر توانستي دو سال ماه رمضان به جاي پدر گناهكارت روزه بگير كه دو ماه رمضان روزه نتوانسته‌ام بگيريم و اگر نتوانستي پول بده تا برايم روزه بگيرند محمود عزيز به مردم توصيه كن هنگامي كه بر مزارم مي‌ آیند تا براي امام دعا نكردند برايم فاتحه نخوانند . بعد از من سرپرست و حامي خانواده هستي  مادرت را درياب و برادرانت و خواهرانت را با مكتب اسلام بساز و نصيحت كن كه پيروزي اسلام نزديك است همه ما طعم مرگ را خواهيم چشيد چه بهتر كه طعم مرگ را در راه اسلام و قرآن بچشيم والسلام .

«انا لله و انا اليه راجعون»

«انسان يك روز به دنيا مي‌آيد و يك روز هم از دنيا مي‌رودو رفتن همه به سوي خداست »

غلامحسين تيموري

 ۱۳۶۰/۱۲/۲۸

___________________________________________________________________________________