شهید غلامحسین منصوری

نام پدر : علي

تاريخ تولد : ۱۳۴۶/۶/۲۰

تاريخ شهادت : ۱۳۶۶/۶/۲

محل تولد : خورموج

محل شهادت : كنگان

آرامگاه : گناوه

_______________________________________________________________________________________________

زندگی نامه شهید

بسم رب الشهدا و صديقين

و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احيا عند ربهم يرزقون

پاسدار شهيد غلامحسين منصوري فرزند علي در سال ۱۳۴۴ در قريه هلالي از توابع بخش كاكي شهرستان دشتي در خانواده اي مكتبي و مستضعف ديده به جهان گشود ،

تحصيلات ابتدائي خود را در زادگاهش در كنار پدر و مادر خويش گذراند ، پس از كسب مدرك پايان دوره ابتدايي بعلت فقدان مدرسه راهنمايي در روستاي محل زادگاهش تصميم گرفت جهت ادامه تحصيلات به شهرستان گناوه مهاجرت نمايد

و در نزد خانواده ابراهيم منصوري و عمه زاده هاي خود به تحصيل مشغول شود و پس از دو سال تحصيل در دوره راهنمايي مصلحت را در آن دید كه به کمک پدر بشتابد و تحصيلات خود را نيمه تمام گذاشته بكار مشغول شود .

شهید از لحاظ تقوا و پرهيزكاری كم نظير بود و از ويژگيهاي اخلاقي در بين فاميل و دوستان الگوي زبان زد خاص و عام و همچنين در برخورد با دوستان فروتن و متواضع و در بين خانواده خود از محبوبيت خاصي برخوردار بود .

در اوايل سال ۱۳۶۵ با خانواده مكتبي و مذهبي حاج بشير عباسي آشنا و با اين خانواده وصلت نمود و پس از عقد جهت انجام خدمت مقدس سربازي در كميته انقلاب اسلامي شهرستان گناوه بعنوان پاسدار وظيفه مشغول خدمت گرديد

و پس از طي دوره آموزشي بعلت عشق و علاقه اي كه به اسلام و امام بزرگوارمان داشت بمنظور مبارزه با كافران بعثي و حفاظت از مرزهاي كشور اسلامي ايران راهي جبهه نبرد حق عليه باطل گرديد و در مصافي دليرانه از خود رشادتها نشان داد

و در عمليات كربلاي ۵ در جبهه شلمچه در اثر بمب شيميايي مجروح و پس از بهبودي دوباره راهي جبهه شد و پس از اتمام شش ماه ماموريت در كميته انقلاب اسلامي استان بوشهر مشغول خدمت شد تا اينكه در مصادف با اشرار مسلح و ضد انقلابيون داخلي جان خود را در طبق اخلاص گذاشت و با پيكري خون آلود حسين وار به ديدار معبود خود شتافت .

يادش گرامي و راهش پر رهرو باد

_______________________________________________________________________________________________

خاطرات شهید

از خواهر شهيد:

عنوان خاطره : احترام به پدر ومادر

خاطره اي كه از اين شهيد به ياد مانده است اين است كه قبل از شهادتش يعني يك ماه قبل با همه اقوام و خويشاوندان خداحافظي كرد انگار ميدانست به شهادت ميرسد

بعد به من و خواهر و برادرهايم نصيحت هايی كرد كه آويزه گوشمان كنيم يكي اينكه ايمانتان را حفظ كنيد و هيچ وقت از خداوند غافل نشويد و بعد از آن درستان را ادامه دهيد و تا جايي كه در توان داريد درس بخوانيد و تا به تحصيلات عاليه برسيد

و هميشه احترام مادرم و پدرم را نگه داريد و هيچ وقت به آنها بي احترامي نكنيد .

عنوان خاطره : حجابت و نمازت

خاطره اي كه از اين شهيد به ياد من مانده است كه اين شهيد با همه علاقه اي كه به من داشت و مرا بيشتر از بقيه دوست داشت هميشه به من نصيحت هايی میكرد كه آويزه گوشم باشد و به من ميگفت خواهرم حجابت را حفظ كن و از بي حجابي به پرهيز و نمازت را ترك مكن و از خداوند غافل مشو زيرا خداوند هم تو را فراموش خواهد كرد .