وصیت نامه شهید

بسم رب الشهداء و الصدیقین

ای خدای بزرگ شهادت را نصیب من گردان که بزرگترین و شیرین‌ترین مرگهاست .

الان که این وصیت نامه را مینویسم در جبهه هستم و احساس خوشحالی میکنم که خداوند چنین لطف بزرگی به من کرده است .
و روز شماری می‌کنم که کی حمله فرا رسد که ما در آن شرکت کنیم و جان بی قابل خود را در راه اسلام فدا نماییم

و ای ملت شهید پرور ایران وصیت من به شما این است که همیشه از امام پیروی کنید و امام عزیزمان را تنها نگذارید که اگر این چنین باشد هیچ خطری و انحرافی شما را تهدید نخواهد کرد .

و ای مادران و پدران عزیز هیچ گاه از رفتن فرزندان خود به جبهه‌ها جلو گیری نکنید . زیرا آنان برای دفاع از اسلام و پاسداری از خون شهیدان به جبهه‌ها عزیمت میکنند و می روند تا به کافران بعثی بفهمانند که جنگ با ملتی که چنین امام بزرگواری دارد و مردمی روشن از همه لحاظ دارد نمیشود جنگید

و ای دانش‌آموزان بزرگوار همیشه سنگر خود را که مدرسه میباشد محافظ باشید تا کسی همچون منافقان در آن رخنه نکنند که جوانان حزب الهی را به انحراف بکشند و تا می توانید در موقع تعطیلات مدارس به جبهه بیاید و وقت خود را صرف جنگ با کسانی کنید که با اسلام عزیزتان در حال جنگند.

و بیایید به جبهه زیرا جبهه جایی است که انسان خود را می‌سازد و وقتی از جبهه باز می‌گردد همانند آن کسی است که تازه از مادر متولد شده است و همیشه و در همه موقع از زندگیتان خدا را در نظر داشته باشید و هر قدمی را که بر می‌دارید به خاطر خدا باشد و هر کاری که انجام می‌دهید برای خشنودی او باشد .

و اما وصیتم به شما ای خانواده عزیزم این است :

ناراحتی به خود راه ندهید زیرا با ناراحتی شما آنهایی که بر ضد اسلام هستند خوشحال میشوند و روز جشنشان میباشد و همانند حضرت زینب (س) استوار باشید زیرا مرگ سراغ هر کسی می آید و خوشا به حال آن کسی که در راه خدا بمیرد و در آخرت جاودان باشد .

موسی غلامزاده دیلمی