شهید حسین ملک زاده
نام پدر : علی
تاریخ تولد : ۱۳۵۰/۱۱/۱۹
تاریخ شهادت :۱۳۶۷/۴/۴
محل تولد : گناوه
محل شهادت : جزیره مجنون
آرامگاه : گناوه
__________________________________________________________
زندگی نامه شهید
بسیجی دلاور شهید حسین ملکزاده فرزند علی در سال ۱۳۵۰ در شهرستان گناوه در خانوادهای مذهبی دیده به جهان گشود او دارای خانوادهای از نظر مالی بسیار ضعیف بود تحصیلات را تا دوم راهنمایی در مدرسه راهنمایی شهید سید جمال الدین اسدآبادی شهرستان گناوه گذراند .
سپس با وجود اینکه سن کمی داشت علاقه خاصی به حضور در جبهههای حق علیه باطل داشت او یک بسیجی جان باخته بود .
از طریق بسیج سپاه عازم جبهههای حق علیه باطل شد تا از مهین اسلامی و انقلاب اسلامی دفاع کند .
سرانجام در مورخه ۱۳۶۷/۰۴/۰۴ در جزیره مجنون مجروح و پیکر مطهرش مفقود گردید و پیکر مطهرش سالهای سال برروی خاک گرم کربلای ایران افتاده بود تا سرانجام بر اثر فعالیت گروه تجسس پیکر مطهرش در مورخه ۱۳۷۸/۱۱/۱۸ کشف و در تاریخ ۱۳۷۹/۰۳/۱۲ به شهرستان منتقل و در کنار تربت پاک شهیدان به خاک سپرده شد .
یادش گرامی و روحش شاد
__________________________________________________________
خاطرات شهید
خاطرات شهید از زبان دایی (عبدالمهدی اکرامی )
عنوان خاطره : احترام قائل شدن به پدر و مادر در تمام موارد زندگی
شهید بزرگوار حسین ملکزاده احترام زیادی به پدر و مادر خود حتی برادران خویش می گذاشتند
ایشان زمانی که میخواستند به جبهههای نبرد حق عالیه باطل اعزام شوند همان روز رفتن به جبهه تمام برادران خویش را جمع کرده و سفارش و موعظههایی به آنها نمودند ولی یک حرف عجیب هم داشت و آن هم اطلاع از خبر شهادت خویش بود.
و مخصوصاً به برادران خویش سفارش بیش از اندازه احترام قائل شدن به پدر و مادر داشتند و سفارشاتی را در این مورد به برادران خویش داشتند که اذیت کردن و سرپیچی از سخنان پدر و مادر گناهی بس بزرگ و نابخشودنی میباشد .
ایشان اهمیت زیادی هم به صله رحم و ارتباط با اقوام و دوستان و آشنایان داشتند با اینکه سن و سالی از عمر شریف این شهید نمیگذشت لیکن به تمام بستگان علاقه زیادی داشت و همه آنها را سفارش به نماز و تقوا و روزه و دوستی و ارتباط اقوام و بستگان با یکدیگر داشت
ایشان در روز آخر قبل از اعزام به جبهه یادگاریهای زیادی را به بستگان و دوستان و آشنایان میداد و حتی بعد از دادن چیزهایی به آنها از خبر بر نگشتن خویش به آنها اطلاع میداد و این هم به علت تقوا و زهد و ارتباط بسیار زیاد این شهید با خداوند تبارک و تعالی بود و از همه بستگان حلالیت طلبی مینمود .
سفارش ایشان بیشتر بر زهد و دوستی و کمک کردن به فقراء و بینوایان بود و با همه دوست و مهربان و دارای اخلاقی باز و روشن و شاد در تمام زمینههای زندگی بود و هیچ وقت به مال دنیا دل بستگی نداشت .
روحش شاد یادش گرامی باد.
بازدیدها: ۲۰۸